Geschiedenis van thee

Van oorsprong komt thee uit China, duizenden jaren geleden werd daar al thee gedronken. Volgens een Chinese legende ontdekte Keizer Shen Nung 3000 jaar vóór Christus de thee, bladeren van een theestruik dwarrelden in een pan heet water waardoor het brouwsel een aangename geur ging verspreiden en ook nog goed bleek te smaken.

Via China kwam Japan met thee in aanraking, de eerste vermelding van thee in de literatuur dateert uit 1559 toen het door de Portugezen in Japan werd ontdekt. Rond 1610 werd een eerste kleine hoeveelheid thee naar Nederland gebracht en in eerste instantie slechts als curiosum bekeken, later in de 17e eeuw begon de VOC grotere hoeveelheden thee naar Nederland te verschepen. Die eerste thee kwam uit Batavia waar de thee vanuit China werd geïmporteerd. In de 18e eeuw is theedrinken in Nederland gemeengoed geworden en begon de VOC de thee direct uit Canton in China te halen. Op Java en Sumatra werden door Nederlanders theeplantages aangelegd, de Engelsen deden hetzelfde in India en op Sri Lanka (toen nog Ceylon). Thee was tot de 18e eeuw een zeer exclusieve en dure drank, het werd alleen gedronken door rijke mensen die daarvoor vaak speciale theehuizen of theekoepels bouwden soms zelfs in een speciale theetuin.

 Het woord thee is afgeleid van 'tê' uit het Chinese Fuxian dialect en is door de Nederlanders in West-Europa verspreid (Frans: 'thé', Engels: 'tea', Duits: 'Tee', Italiaans: 'tè'). In het Mandarijn is thee 'cha' evenals in het Japans, Russisch en Portugees.